Chiny: Prezydent Xi – groźba ,,kolorowych rewolucji”

Prezydentów Rosji i Chin łączy głęboko zakorzeniona obawa przed destabilizacją wewnętrzną spowodowaną ,,kolorowymi rewolucjami”. Paranoiczne wykrywanie ,,spisków” Zachodu celem przejęcia władzy w Pekinie i w Moskwie stały się głównym modus operandi chińskich i rosyjskich struktur bezpieczeństwa. Wykorzeniły one jakiekolwiek formy opozycji politycznej. Xi Jinping i Władimir Putin mierzą się jednak z innymi wyzwaniami wewnętrznymi. W pierwszym przypadku głównym celem pozostaje zagwarantowanie sobie wyboru na trzecią kadencję przewodniczącego KPCh podczas jesiennego Kongresu partii, w drugim – utrwalenie systemu kleptokracji na Kremlu poprzez forsowanie imperialnej koncepcji ,,Trzeciego Rzymu”. Prezydent Xi ma jednak większe szanse na sukces…

Co najbardziej boli prezydenta Chin…

Dekadę temu prezydent Xi był bardziej otwarty w wyrażaniu swoich obaw politycznych. Podczas rozmów z zachodnimi liderami wyraźnie widział ,,kolorowe rewolucje” w Europie Wschodniej jako ,,zarazę”, która może przenieść się do Chin. Tak również postrzegane zostały wydarzenia ,,Arabskiej Wiosny”. Xi Jinping zdawał sobie sprawę, że szeroka korupcja w państwach arabskich była impulsem dla protestów społecznych. Stąd w kolejnych latach władze ChRL podjęły decyzję o ,,samooczyszczeniu się” poprzez kampanie antykorupcyjne. Przy okazji udało się Xi Jinpingowi wyeliminować przeciwników politycznych z szeregów partyjnych.

,,Ludowa wojna” społeczeństwa z wrogiem zewnętrznym

Doprowadziło to do silnej centralizacji struktur państwowych i rozszerzenia kontroli organów bezpieczeństwa. Forsowana była doktryna ,,ludowej wojny”, w której udział bierze nie tylko armia, lecz również nauczyciele, uczniowie, etc. Podczas Narodowego Dnia Edukacji Bezpieczeństwa dzieci uczą się jak postępować z zatrutą żywnością, podpalaczami, szpiegami i terrorystami. Na osiedlach mieszkaniowych utworzono społeczne grupy ,,ludowej linii obrony”, które infiltrują mieszkańców celem identyfikacji szpiegostwa (znalazły one zastosowanie w czasie kwarantanny COVID-19). ,,Efektywni” obywatele mogą otrzymać nagrodę z Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego do 15 tys. USD. Wystarczyć zadzwonić pod numer 12339. Tym samym w lokalnych społecznościach pogłębia się poczucie paranoi, gdzie proste problemy postrzegane są jako rezultaty działań czynników zewnętrznych. Spontaniczne akty niezadowolenia społecznego (z powodu kwarantanny lub bankructw deweloperów) zostają przedstawiane przez władze jako ,,spiski elementów zachodnich”.

,,Bezpieczeństwo polityczne” prezydenta Xi

W swojej nowej książce, która stała się elementarzem każdego działacza KPCh, prezydent Xi utożsamia bezpieczeństwo państwa z ,,bezpieczeństwem politycznym” partii. Tym samym przetrwanie Chin jako spójnej struktury zależy od powstrzymania sił odśrodkowych osłabiających naród chiński. Takimi ,,siłami odśrodkowymi” są tendencje niepodległościowe Tajwanu, prawa człowieka w Hongkongu czy też walka muzułmanów w prowincji Xinjiang.

Kluczowe w kontekście geopolitycznym jest to, że prezydent Xi nie rozróżnia czynników bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego. Skutkować to będzie coraz agresywniejszymi działaniami Chin w regionie Pacyfiku, czego przejawem są ćwiczenia blokady symulującej inwazję na Tajwan. Strategia takich działań opracowywana jest na forum Narodowej Komisji Bezpieczeństwa – najważniejszego organu ChRL w tym zakresie.

Narodowa Komisja Bezpieczeństwa – główne forum decyzyjne

Powyższa struktura powstała po nominacji Xi Jinpinga na szefa partii. Uważał on, że ,,naród chiński” staje się niespójny. Stąd potrzebne są działania odgórne, aby przywrócić ,,większą konsolidację społeczeństwa”. Podczas pierwszego spotkania Narodowej Komisji Bezpieczeństwa (NKB) 15 kwietnia 2014 roku (od tego czasu jest to Dzień Edukacji Bezpieczeństwa Narodowego) prezydent Xi – jako jej przewodniczący – postanowił całkowicie zweryfikować doktrynę obronną Chin w kontekście głównych zagrożeń ideologicznych ze strony Zachodu. Działalność NKB nie jest upubliczniania, a jej członkostwo niejawne. Ding Xuexiang odpowiada za sprawy administracyjne, a wiceszefem jest Chen Wenqing – minister bezpieczeństwa publicznego. W pełnym składzie spotyka się raz w roku, o czym wiadomo poprzez nowe dyrektywy przesyłane do władz lokalnych. W regionach działa ona poprzez swoje komórki nadzorujące wypełnianie jej zarządzeń.

Kluczowy pozostaje monitoring nastrojów społecznych. NKB ma swoje przedstawicielstwa również na uczelniach, gdzie kadra i studenci są zobowiązani do zgłaszania ,,problemów ideologicznych”. Ma to istotne znaczenie dla Komisji z uwagi na fakt, iż impuls do ,,kolorowych rewolucji” często pochodził ze środowisk młodych ludzi. Władze chińskie mają również negatywne doświadczenia z protestów społecznych w Hongkongu, gdzie studenci należeli do najbardziej aktywnych w walce o prawa człowieka. Ostatnim razem NKB spotkała się w kwietniu 2022 roku, gdzie Xi Jinping podkreślił ,,kluczowe znaczenie bezpieczeństwa politycznego”. Groźba ,,kolorowych rewolucji” ciągle tkwi w głowie prezydenta Chin…

Więcej na ten temat: